مطالب عاشقانه و کهن

 

                          هرگز  ره  عقل  و  زهد   را  طی نکنم

                          نالم  چو  نی   و گوش  به  هر نی  نکنم

                          یک جرعه ای  از شهد لبت  می خواهم

                         خواهم  می  و از خلق  طلب  می   نکنم

                                                            تنها 22/01/84

 

     عمری است که با باده و می واله و مستیم 

     زیرا   که   فقط   آن   بت   عیار     پرستیم.      

    http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه - 

            

                        عشق آمد وازعشق تو مستیم

 

                       عشق آمد وما  عشق  پرستیم

 

                       عشق آمد و از   قید   برستیم

 

                       عشق آمد وما دل به تو بستیم

                                          تنها- 09/02/84

 

 

               جان من  ای مهربان  در دست توست

 

               این دل عاشق که دادی مست توست

 

               عاشقان  را  یار و  دلبر  جز  تو  نیست

 

               گردش  انگشتشان بر شست  توست

 

http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه - 

 

            آن کس که ز هجر من  به سر می کوبد 

            گویید  مزن به  سر   دمی  چشم گشا 

            من   پیش   توام   کجا  روی   در کوبی

 
            این من من و صد  آرزو ی  خویش گشا

http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه - 

 

            مرا   ستاره ای  بخوان  در   دور دست 

            مرا عشقی بدان در سایه های مست

 
            مرا بگو که عشق مستی هست وبس

            مرا  عشق  ببین  هر جا   که   هست

http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه - 

 

 

گردش   ليل و النهاران  دست  توست

 

جوشش اين چشمه ساران دست توست

 

شور " تنها "  را  به عشقت  بيش كن

 

وسعت اين  غنچه باران  دست تو

 

                      تنها- ۲۸/۱۲/۸۳

http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه - 

 

          بر مدرسه ي عشق  يكي در مي زد

 

        ازهجر رخت  به سينه و سر مي زد

 

       " تنها " بد و مستانه  به  در مي كوبيد

 

        درسينه ي او عشق  تو  پرپر مي زد

http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه -                             

             تو را   چه  بدانم  :  پرچم  گل ها؟

 

             تو  را  چه   ببينم  : همره  دل ها؟

 

             تو را   چه بخوانم  :   آبي    دريا؟

 

             تو را   چه بگويم : مونس " تنها"؟

http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه -                                  تنها – 19/11/83

 

تورا چه  بخوانم : ستاره یا خورشید ؟

 

تورا جه    بدانم  :  ماه   یا     ناهید ؟

 

تورا چه  بگویم  :  مستی   " تنها " ؟

 

تورا چه   ببینم   :  شعله ای  جاوید ؟    

                             تنها19/11/83

  http://kohanstar.blogfa.com/ اشعار و مطالب عاشقانه - 

ساقی  بده  آن باده  که  تا   مست شوم

 

چون مست شوم  به کلی از دست شوم

 

بگذار  که  تا  مست شوم - مست شوم

 

در سایه ی  نور  رخ تو    هست شوم

                              تنها-09/07/82

   اشعاری از پسر خاله ام مهدی:

 

در این دنیا که حتی ابرها نمی گریند به حال ما

 

                          همه از ما گریزانند تو هم بگذراز این تنها

گفته شده توسط پگاه

عاشقت گشتم گفتی علشقان دیوانه اند.عاقبت عاشق شدی دیدی تو هم دیوانه ای

 منم تنها ترین تنهای دنیا

تویی زیبا ترین زیبا دنیا                   منم مثل امید یک قناری

قراری بر دل هر بیقراری                           منم یلدای بی پایان عشق

تو بودی مرهم زخم شقایق                     تویی ساکت تر ازپژواک شبنم

به روی برگ گلها خواب نم نم                   منم ان لهجه لبریز از درد

نگاه تو نبوده هرگزم سرد                          تویی لا لایی خواب خوش اواز

نگا هم را ببین در شوق پرواز                    منم ان دختر لبریز از مهر

که جادوی نگاهت کرده اش سحر                نگاهت را پرستم ای نگارم

                     فدای تار مویت هر چه دارم.

مرا هر چند بشکستی

نمی خواهم شکست تو

نمی خواهم که اندوهی ببینم حتی در آن چشم مست تو.

نمی خواهم تو را هرگز نمی یابم تو را هرگز

ولی ترک خیال تو نمی دارم روا هرگز

خسته ام آنقدر خسته ام که حتی نام خود را هم فراموش کرده ام و هیچ یادم نیست که برای اولین بار کدام گل را بوییده ام.

من شکل سنجاقکی راکه در کوچه ی کودکی بوسیده ام از یاد برده ام.

خسته ام انگار این جاده های سرد خاکی تمام شدنی نیست.
از دست زمین و آسمان دلگیرم و از درختانی که بی من سبز شده اند گله مند.

خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم تو را دوست داشته باشم و از کنار نفس های گرمت بی اعتنا بگذرم.

بگو چقدر به انتظار بشینم که زمان از من عبور کند و ستاره ها شاهد خاموش شدن تک تک فانوس هایم باشند؟

چقدر پیراهن کدرم را در چشمه ی آرزو ها بشورم و روی طناب دلواپسی پهن کنم؟

اگر شوق رسیدن به دست هایت نبود هیچگاه آغوشم را نمی گشودم و اگر صدای گوشنواز تو نبود از گوشه ی تنهایی بیرون نمی آمدم.

 اگر شوق دیدن چشمهایت نبود هیچگاه پلکهایم را بیدار نمی کردم و اگر نسیم حرفهایت نمی وزید معنای جهان را نمیفهمیدم.

من خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم هرروز بربا شکوهترین قله ی زندگیم بایستم و همراه با ستاره ها و خورشید به تو سلام کنم.

راز  عشق در تواضع است .

این صفت به هیچ وجه نشانه تظاهر نیست.

بلکه نشان دهنده احساس و تفکری قوی است.

میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند،

تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه محبت

آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد.

راز عشق در احترام متقابل است.

احساسات متغیر اند، اما احترام دو طرف ثابت می ماند .

اگر عقاید شریک زندگی ات با عقاید تو متفاوت است ،

 با احترام به نظریاتش گوش کن .

به ما دروغ می گفتند :
دردها را بزرگ که شوید فراموش می کنید .
درست این است :
زندگی ، آنقدر درد دارد که از درد نو ، درد کهنه فراموش می شود ....

از زمزمه هرم ِ داغ عاشقانه ام
تا زمهریر گوش یخ بسته ات ،
زیاد راه نیست .
شاید دو انگشت .
افسوس که قلب آهنینت زنگار بسته است .

با همه پاک دامنی ات ،
تا ابد لکه ای بر روی دامنت باقی می ماند ،
اثر اشکهای من ،
روزی که برگردی ،
با اشکهایم آن را برایت پاک می کنم .....

دستانم را پر از گلهای رز می کنم

وبا قلبی لبریز از امید به دیدن تو مایم

وتا بگویم اولین باری که در چشمانت نگاه کردم

زندگی برایم معنایی دیگر گرفت

عزیزترین همراه  هر گاه دیدی سنگ

گریه می کند وتوانستی به اتش بوسه بزنی

من هم می توانم فراموشت کنم 

    انسان ناراضي به بدي يك مرد گمشده است.

. انسان بدون عشق به خوبي مرگ است.

. سنگ خارا بالاخره روزي به خاك تبديل مي شود.

يك نهال تازه از خاك رشد كرده و به درختي تبديل مي شود.

 مردي و زني ميوه آن را مي خورند و بچه دار مي شوند.

اگر سنگ خارا مي تواند تبديل به قلب گرم بچه اي شود

ز ندگي را به تمامي زندگي كن‌
    در دنيا زندگي كن بي‌آن كه جزيي از آن باشي‌.
    همچون نيلوفري باش در آب‌; 
    زندگي در آب‌، و بدون تماس با آب‌.

چرا انسان نتواند بامهرباني و لطافت نادرش به خدا نزديک شود

ز ندگي را به تمامي زندگي كن‌
    در دنيا زندگي كن بي‌آن كه جزيي از آن باشي‌.
    همچون نيلوفري باش در آب‌; 
    زندگي در آب‌، و بدون تماس با آب‌.

ميان انبوهی از خاطراتم نشسته ام ... و به ياد ارزوهای قديمی ام هميشه ارزو ميکردم

روزی نقاش باشم تا ميتوانستم رويای با تو بودن را روی صفحه ی دل حک کنم ارزو می

کردم نقاش باشم تا نقش ان دو چشم سياه مهربانت را حک کنم يا ان نگاه پر از عشق و

صداقتت را حک کنم کاش نقاش بودم تا می توانستم ان لبخند دل نشينت را حک کنم

کاش نقاش بودم تا ميتوانستم ان لب خوش رنگ که مانند شراب شيراز است حک کنم

کاش نقاش بودم نقشی از پيوند و وصال را به تصوير ميکشيدم کاش نقاش بودم پيوند دو

عاشق را به تصوير ميکشيدم فکر نميکردم روزی نقاش باشم و به جای پيوند رفتنت را

به تصوير بکشم فکر نميکردم روزی نقاش باشم و اشک چشمانم را شکست دل

بيمارم را به تصوير بکشم فکر نميکردم روزی نقاش باشم درد جدايی را انتظار طاقت

فرسا را فراغ يار را به تصوير بکشم اری من نقاشم ...............................

يک نقاش دل شکسته که روزی ارزو داشت پيوند دو عشق را به تصوير کشد ولی

امروز من تصوير جدايی را به تصوير کشيدم..................................

گلي ميميرد تا عشقي به وجود آيد و پس از مدتها عشق  ميميرد تا نهالي سبز شود

در اينصورت اي گل با طراوت زيبا براي هميشه پژمرده و پرپر شو تا عشق ها  ابدي  و جاودان باقي بمانند. 

زندگی وامید

گوشت را به من بسپار                 تا زمزمه عشق را در ان جاری کنم.

شانه ات را به من بسپار               تا ان را در هاله ای از نور نگهداری کنم.صدایت را به من بسپار

تا مهربا نی ات را تدریس کنم.       چشم هایت را به من بسپار

تا تازگی های عشق را در ان پیدا کنم.        جسمت را به من بسپار

تا دمادم ان را گلبا ران کنم.                  همه را به من بسپار                 

تا معنی خواستن را یاد بگیرم.            یاد بگیرم چگونه تورا بپرستم.

وچگونه با وجود تودر حضور عشق              خود را باز یابم.

                    ای کاشف مو جو دیت عشق!

تو را با لحجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم ...

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی

دلم حیران و سرگردان چشمانیست رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چه تو در سر داشتی

از تنهایی و حسرت رها کردم ...

و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا تا کی برای چه

ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارد

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت و

بعد از رفتنت ...

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو

در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید

و من در اوج پاییزی ترین ویرانه ی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا ...

شاید به رسم و عادت پروانگی

من باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم ...

قسم به موج اشک چشم                                که غم گرفته قلب خسته ام

تو اخرین گلا یه ای                                      تو اخرین تبسمی

چه عا شقانه دیدمت!                                    چه عاشقانه خواندمت!

اگر گل امید تو                                              دوباره باز بشکند

تمام لحظه های من                                       پر از ستاره می شود

صدای خنده های من                                     به جای کهکشانی ات

                        غزل غزل سروده می شود.